Yazılar

Hiç düşündünüz mü; insan gerçekten iyi ya da kötü müdür, yoksa yalnızca içinde beslediği tarafın suretine mi dönüşür?

Peki, pencere nedir?

Şiir, insanın kendi iç sesine ve saklı yaralarına kulak vermesini sağlayan; edebiyattan müziğe, felsefeden ruh sağlığına kadar insanı iyileştiren ve en karanlık vakitler sonrasında güneşin doğmasını sağlayan vazgeçilmez bir sığınaktır.

Her insan aynı yükü taşımaz. Aynı yara herkeste aynı acıyı bırakmaz. Bu deneme, görünmeyen mücadelelere ve tek bir doğrunun olmayabileceğine dair bir düşünce yolculuğu.

Siz camları sürekli olarak kırılan binanın ta kendisisiniz. Ya ayakta durup kırık camları gizleyerek rol keserek benliklerimizi yitireceğiz ya da bütün camları onararak toplum içerisinde gerçek benliklerin arasında var olmaya başlayacağız…

Dostoyevski’den Camus’ye, Clarissa Pinkola Estés’ten Frida Kahlo’ya uzanan; sevgi, bağımlılık ve yeniden başlayabilme cesareti üzerine bir deneme.

En çok susturduğumuz yanımız, bir gün karşımıza yabancı biri gibi çıkar. Bu öykü, Carl Gustav Jung’un gölge arketipi ve bölünmüş benlik kavramından ilham alarak yazılmıştır.

Özetlik bir durum yok hocam. Aşağıda bir şeyler yazıyor beynim bana paylaş dedi ama kim yazdı? haberim yok...

"Bazen insan neyi beklediğini bilmeden bekler. Korkunun, utancın ve yıllarca ertelenmiş duyguların arasında sıkışan bir iç sesin hikâyesi."