Öykü

Tütüne kan değdi. Kan tokaçla dövüldü. Kocadağ her gün ömürden bir saat çaldı.

Kars Bacalı Köyü ile ilgili bir yazı okuduğumda çok etkilenmiştim. Susuzluktan köy yarı yarıya boşalmıştı. Farkındalık yaratmak için bu hikayemi sizin ile paylaşmak istedim.

Bazen insan başka bir ülkeye taşınır ama çocukluğunu yanında götürür. Bu öykü, aidiyet, sınıf, emek ve kendini yeniden kurma mücadelesinin izini sürüyor.

Taşranın sert, baskıcı ve şiddete meyilli hiyerarşisinde büyüyen küçük bir çocuk haksızlıklara tanık olur. Kalabalığın içindeki yalnızlığını anlatıyor.

Pandemi günlerinde Sevda’nın ailesiyle yaşadığı zorlu süreçte, komşuları Şener Bey ve Nergis Hanım’ın maddi ve manevi destekleriyle hayatın nasıl değiştiğini anlatan dokunaklı bir hikâye. Çanakkale’den Edremit’e uzanan umut yolculuğu.

Bu tarım düzeninde çocukların oyun oynaması "gereksiz enerji kaybı" olarak görülür; çocuklar erken yaşta tarlalarda traktörlerin, yabalardan çıkan kıvılcımların arasında birer işçi ("tayfa") olarak çalışır.

"Bazen insan neyi beklediğini bilmeden bekler. Korkunun, utancın ve yıllarca ertelenmiş duyguların arasında sıkışan bir iç sesin hikâyesi."

Sylvia Plath’in yaşamından esinlenen bu kurgu öykü, bir annenin kış sabahının sessizliğinde çocukları, geçmişi ve yaşamla kurduğu son bağ arasında sıkışıp kalışını anlatıyor.

Esmer'in Hikayesi bilindikten farklıdır. Aile yalan mı söylüyor? Çocuk neden sosyal kuruma bırakılmak isteniyor? Davut' un anlattıkları doğru mu? Gerçekten Esmer'i çocukluğuna döndürebilecek mi? Ya da onunda mi farklı planları var?