Yuzika

Tütüne kan değdi. Kan tokaçla dövüldü. Kocadağ her gün ömürden bir saat çaldı.

"Kaybolduğum denizden çıkmak için bir sebep adası bulmalıyım."

Taşranın sert, baskıcı ve şiddete meyilli hiyerarşisinde büyüyen küçük bir çocuk haksızlıklara tanık olur. Kalabalığın içindeki yalnızlığını anlatıyor.

Bu tarım düzeninde çocukların oyun oynaması "gereksiz enerji kaybı" olarak görülür; çocuklar erken yaşta tarlalarda traktörlerin, yabalardan çıkan kıvılcımların arasında birer işçi ("tayfa") olarak çalışır.

Bir çocukluk hikayesi.

"Geçmişten kalma bir mektup."

Teşekkür ederim.

Yoksullukla büyüyen Veysel’in güvercin sevgisi, geçmişte yaptığı hatalar ve vicdanıyla yüzleşmesiyle derin bir iç hesaplaşmaya dönüşür.

Bir gecede yolları kesişen taşıyıcı, doktor ve annenin hikâyesi; öfke, vicdan, kayıp ve kaderin acı yüzünü aynı hastane koridorunda buluşturur.

Sana bu satırları kelimelerin sessizleştiği, gürültünün ise arttığı bir zamandan yazıyorum.

Hiçlik makamı : Değerli bir nokta değerli bir yanılsamadır varlık. Varlığı kabullenmeyen bir güruh ile mücadele eden tek bir insan.

Düğünlerden isyanlara, el ele omuz omuza birliği ve dayanışmayı simgeleyen; terleten ama asla vazgeçilemeyen coşkulu halay geleneğini anlatan şiir.