Emine Demir

Bazen insan başka bir ülkeye taşınır ama çocukluğunu yanında götürür. Bu öykü, aidiyet, sınıf, emek ve kendini yeniden kurma mücadelesinin izini sürüyor.

"Bazen insan neyi beklediğini bilmeden bekler. Korkunun, utancın ve yıllarca ertelenmiş duyguların arasında sıkışan bir iç sesin hikâyesi."

Sylvia Plath’in yaşamından esinlenen bu kurgu öykü, bir annenin kış sabahının sessizliğinde çocukları, geçmişi ve yaşamla kurduğu son bağ arasında sıkışıp kalışını anlatıyor.

Dışarıdan kusursuz görünen bir nar, içeride çoktan kaybettiklerini saklıyor olabilir.

Kanadı kırık hissettiğin anlarda bile insanı ayakta tutan en güçlü şey, kendi içindeki sessiz dayanma gücüdür.

Bu yazı, belirsizliğin neden bağımlılık yarattığını ve ilişkilerde neden bu kadar güçlü bir çekim oluşturduğunu anlatır.