Yazılar

Portföy yöneticisi Zeynep, tükenmişlik sendromuyla sarsılır. Arkadaşı Meerim'in Kırgızistan daveti, onu sanata, aşka ve on üç yaşında yazdığı mektuba götürür.

İlk Şiir

İnsanın duyguları çoğu zaman birbirine karışır. Ortancalar da böyledir; toprağın koşullarına göre renk değiştirirler ama özlerinden vazgeçmezler.

Bende o yürek olamadı, ya sizde ?

Ah be amcam, seni rüyamda görmek ne güzel, ne kadar şanslıyım. Bana hediyeyle geliyorsun, beni mutlu ediyorsun. Benim yüreğimi biliyorsun. Nasıl bir yürektin sen. İçten ve samimi. Allah senin gönlünü oralarda hoş tutsun.

N'olur n'olmaz...

Günaydın.(!) Gün sana eş, gün bana Ay'dır! Bana iyi geceler sana günaydın Günüm bitiyor, çünkü ben gece çalışıp gündüz uyuyorum. Şuan serviste eve giderken aklımda midemdeki hafif açlık hissi bastırırken,

Türk şiirinin tarihinde bazı dönemler yalnızca estetik bir değişimi değil, düşünme biçiminin dönüşümünü temsil eder.

Dışarıdan sakin görünen bir insanın, içeride birbirini kovalayan yüzlerce düşünceyle yaptığı sessiz yolculuk bazen bir tebessüme, bazen absürt sorulara dönüşür. Hayatın en ilginç yanı da belki budur; insan kendini çözmeye çalışırken, bir başkası gelip ona sadece “abla” der geçer:)