ne zorun vardı
tezgaha sermişsin ruhunu da
düştükçe düşüp döndükçe başın
gözlerine doluşmuştu salyaların
nasıl ıslarsın ağzına pabuçlar
sağa sola hepten sarkmış dilin
hangi sofrada sattın vicdanını
kaç ak/çeye vuruldu gölgen
üç beş alkış uğruna eğilmiş boynun
bir efendinin düğmesine açılmış koynun
oysa bir zamanlar
vardı insansı görünen sesin
çocuğun gülüşüne benzeyen
utangaç yanın
şimdi ekran köşelerinde
kiralık öfkelerden taşıyorsun
göbekten hortumla beslenen
bir aç kuklasın oyna durma
ipinde zıplarken pireler
kurusun parmakların
ağzında avuç avuç küfür
kahpe klavye tuşlarında
aynaya bakmaktan korkan
zavallı yüzün
Cafer Başer
15/06/26
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
İlk yorum için alan hazır
Bu yazı hakkındaki ilk düşünceli yorumu siz yazabilirsiniz.