Yazılar

Çamur burada yalnızca bir madde değil; insanın varoluşsal durumunun metaforudur. Toprak kadar katı, su kadar akışkan olmayan insan; ikisinin arasında, sürekli değişen ve yeniden biçimlenen bir varlıktır. Var olmak, bitmiş olmak değil; her gün yeniden kurulmak ve değişmektir.

Bahar sabahında markete giden anlatıcı, karşılaştığı bir kokunun etkisiyle geçmişe ve çocukluk anılarına kısa bir yolculuk yapar.

Bir kadının eski aşkını anmasını; pişmanlıklarını ve öfkesini gelecek umudundan vazgeçmek adına kabullenmesini ve vazgeçişini anlatır.