Yazılar

Begonviller miydi? Geceyi kokusuyla saran, Yoksa saçlarından düşen O yorgun yaz mıydı?

Bazı yürekler terazi gibidir.

Son damla

Ben senin kurbanın oldum, İçimde sustu bütün umutlarım. Fazla söze ne gerek artık, Sessizliğe gömüldü hayallerim.

"Güne dakikalar kala sessizleşti içindeki cümleler."

Unutulmaya çalışılan bir aşkın ardından geride kalan hatıralarla yaşayan bir insanın iç konuşmasını ve susmayan özlemini anlatır.

Gelip geçti dakikalar, saatler, Gelip geçti günler, aylar, seneler. Bir anda hatıralar Maziye döndü, yok oldular.

Sarılmak…Göz göze gelip, kollarını açmak. Ayaklarının uçlarını kaldırıp, onun boynundan öpmek…