Tılsım

Bir gece bıraktın adını avuçlarıma,

Sabaha kadar bir tılsım gibi taşıdım.

Ay, yüzüne benzesin diye

Kendi ışığından vazgeçti.

Sonra bir sessizlik indi göğüme,

Kuşlar yolunu unuttu.

Sana açılan bütün kapılar

İçimde kalan bir rüzgâra dönüştü.

Şimdi hangi aynaya baksam

Yüzümden biraz sen eksiliyorsun.

Ve ben her gece,

Kaybolan bir yıldızın ardından yürür gibi,

Adını karanlığa bırakıyorum.