Yazılar

Özlüyoruz, Birini, Bir şeyi, Sadece Özlüyoruz...

Çamur burada yalnızca bir madde değil; insanın varoluşsal durumunun metaforudur. Toprak kadar katı, su kadar akışkan olmayan insan; ikisinin arasında, sürekli değişen ve yeniden biçimlenen bir varlıktır. Var olmak, bitmiş olmak değil; her gün yeniden kurulmak ve değişmektir.

Oysa büyümenin vites kolu elinde kaldığından beri darbeler hep emniyet kemerinin olmadığı taraftan gelmişti.

Yaşın sayılardan değil, biriken anılardan ibaret olduğunu ve geçmişe duyulan özlemi anlatan bir şiirdir.