Yazılar

Kimsesiz Nigar teyzenin hikâyesi, genç intern İhsan’ı derinden etkiler; hastane koridorunda insanlık ve yalnızlık iç içe geçer.

Hayatın telafisi olmayan zorlu bir sınav olduğunu, insanların görünmez yaraları ve cevapsız sorularıyla yapayalnız kaldığını anlatan bir yazı.

Bu; soba ışığındaki çocukluk korkularını ve yitip giden aile sıcaklığına duyulan hüznü anlatan, geçmişe özlem dolu bir anı ve iç döküş yazısıdır.

İnsanın kendine yabancılaşmasını, yönünü kaybetmişliğini ve hissettiği derin yalnızlığı uçurtma ve balon imgeleriyle anlatan bir şiirdir.

Yalnızlık ve umutsuzluk arasında sıkışan bir ruhun iç sesi; duygular ve varoluş sorgusu üzerine kısa, yoğun bir metin.

Şiir; gece çöken efkârla, sürgün bir ruhun iç zindanında imkansız bir sevdanın bedelini yalnızlık ile ödemesini anlatır.

Yaşamın neresinde durursak duralım onca gürültünün içindesin hep yalnızdır insan.

Yakınlık gibi görünen ama ruhen eksik kalan bir sevginin içsel sorgulamasını, bir kalbin içinde bile yalnız kalmanın hüznünü anlatan bir şiir.