Şiir

ŞİMDİ'NİN HAKKINI VERENLERE...

Şimdi içimde küçük bir kütüphane var;raflarında yarım kalmış insanlar,kapağı güzel diye aldığım hayal kırıklıklarıve bir daha okumam dediğim hâldegeceleri gizlice açtığım birkaç eski yara.

Ben seni ömrüm bildim, sen bana bir misafir oldun.

Yaşıyorduk… Ama buna yaşamak denir miydi?

Adını anmam. Yine de bütün yollar sana çıkan bir sessizlik taşır.

Gönül yoruldukça

Bir kuş geçti içimden, kanadı değil, gölgesi yoruldu.

Dolunay adsız hikâyemizin sessiz şahidi oldu Ve hikâyemiz nihayet bir isim buldu Biz.