Aşk

Dünyanın en mutlu kadını olabilirdim

Sen gözlerimde şiir yazsaydın..

Tutsak olup savrulsaydık yabancı sonbaharlara

Dünyanın en mutlu erkeği olabilirdin

Göğsünü yırtıp verebilseydin kalbini avuçlarıma..

Çıkabilseydin başkasının hükmüyle hapsolduğun altın kafesinden

Dünyanın en büyük aşkı bizim olabilirdi

Gözlerimiz aynı nehirde

Kulaklarımız aynı serçelerin şarkısında

Sesimiz birbirinin nefesinde öpüşebilirdi..

Anlardık susarak hangi yaranın nasıl kabuk bağlayacağını..

Ve bilirdik birbirimize bizden başka umut olmayacağını..

Sen yazardın..

Ben okurdum..

Dinlerdim..

Severdim

Dünyanın en güzel aşkı olabilirdi..

Olmadı....