yusuf merter

Bütün uyuyanları uyandırmaya bir tek uyanık yeter...

Hız ve haz çağının yorgunlarına...

"Hâlâ bir umut var güzel günler bekleyenler için..."

"Herkes bu dünyanın göçmeni değil midir?"

Söyle bana ey hüzün Hangi duaya diz çöktün Hangi acıları içine gömdün sen...

"Öfkesine bile zarafet elbisesi giydirebilenlere..."

Ve İnsan en çok İnsana sürgün...

Paslı ve isyankar bir solukla Çekiyorum ciğerlerime İstanbul'u...

Susarak sırtladığım bu yükü Harf harf döküyorum omuzlarımdan...

Gidilecek yer ne kadar uzak olabilir ki!

Kendisiyle yüzleşmekten çekinenleri bekleyen bir yazı.

MASALLAR KİMİLERİNİ UYUTUR KİMİLERİNİ UYANDIRIR...