Yazılar

Gel seninle kütüphanede buluşalım

Merdiven boşluğunda asılı kaldı sesim…

Kapanmak üzere olan bir kafede paylaşılan son patates, iki yabancının hikâyesini başlatır.

Dünyanın en kötü insanı bile bazı çizgileri geçmemesi gerektiğini öğrenebilir. Öğrenmelidir.

Bütün güller dikenlidir. Önemli olan dikenlere batarak, kanayarak, acı çekerek gülü koklamaktır

Bir zamanlar Akçay Otogarı’nın arkası, kapalı pazar yerinin bulunduğu yerde bol mandalina ağaçları, zeytin ağaçları ve ceviz ağacı vardı. İçinden küçük bir dere akardı tabii cami yapılırken o dere de yok oldu. Bu hikâye de tam orada geçmektedir

Gölge yanlarımızda bize dair

Yapay zekâyı gerçekten biz mi kullanıyoruz, yoksa üretken kalabilmek için giderek ona mı bağlanıyoruz?

Çünkü benim başarım, bir liman olmak değil, o limanlara giden yolu aydınlatan sarsılmaz bir fener olmaktı. Tek başıma.