Yazılar

Neotriz L ve S eserimin taslaklarından bir bölüm sizlerle.

​Hayatın o bitmek bilmeyen hengamesi içinde durup kendimize şu tuhaf soruyu sorduğumuz anlar olur: "Biz gerçekten var mıyız, yoksa çok iyi kurgulanmış, yüksek bütçeli bir rüyanın tam ortasında mıyız?"

"Öğrencileri belirli kalıplara göre sıralamak mı, yoksa yeni fikirlerin ortaya çıkmasına zemin hazırlamak mı?"

"Utanmasam kalkıp ölümümle dans edeceğim..."

Haydi beyler, tüm ülke sizinle nefes alıyor, vurduğunuz gol olsun, ülkeye yeni bir mutluluk hikayesi yazalım.

"Kalbin ortasında bulunan kapkara bir lekedir Süveyda."

"Kahkahalar tozlu raflara saklandı."

"Yapay Zeka, Robot, Para ve İnsan Hakkında"

Yağmur başladığında şehir yavaşlar, insan kendi kalbinin sesini daha fazla duyar. Damlalar yalnızca toprağa değil, insanın içinde sakladığı anılara ve duygulara da dokunur. Kimi zaman bir özlemi, kimi zaman bir umudu, kimi zaman da geçmişten kalan sessiz hikâyeleri hatırlatır.