Yazılar

Bu dünya fazla ciddi. Fazla hesapçı. Fazla aceleci.

Eve giden yol her zamankinden uzundu. Ama ilk kez kaçış gibi hissettirmedi. Daha çok, yan yana yürümek gibi. Geride bırakmadan, sadece devam ederek. Belki yarın başka bir bara, belki başka bir şehre, belki de sadece dürüst bir konuşmaya.

"İnsan, sevgiyle baktığında sıradan taşları bile mücevher sanır."

Şimdi hangi aynaya baksam Yüzümden biraz sen eksiliyorsun. Ve ben her gece, Kaybolan bir yıldızın ardından yürür gibi, Adını karanlığa bırakıyorum.

Bir Rüya: Yaratıcılık

Bir zamanlar bayram demek, haftalar öncesinden başlayan bir heyecandı.

Bir evladın, yıllar geçse de dinmeyen kırgınlık ve acıyla babasına seslenişi; yaşanamamış bir hayatın ve içe gömülen öfkenin izlerini taşır.

Ellie, travmalarla şekillenen bilinçaltında kardeşine dair eksik anıları ve yeni gerçekliği arasında, rüya ile teknoloji iç içe bir yolculuğa sürüklenir.

Eşini çok seven bir kadının, yıllarca gördüğü dışlanma ve anlaşılmama karşısında evliliğini geride bırakışı; sevginin tek başına yetmediğini anlatır.