SIRADAKİ

Ne yazık ki, ölüm sevdiklerimizi alırken, zaman zaman yaş sırasını görmezden geliyor.

Bunun çok büyük bir haksızlık olduğunu çok kez kendisi ile konuşmaya çalıştım. Sakince de, bağırarak ta. Ama beni dinlediğine hiç şahit olmadım.

Bu yazıyı yazmamın sebebi, sıradaki ben miyim, değil miyim bilemiyorum.

Eğer ben isem, eğer sizlerden önce gidersem, hepinizden bir ricam var. 

Zaman ayırıp, cenazeme gelme nezaketini gösterecek olursanız, lütfen siyah giyinmeyin. Benim cenazeme gelirken, lütfen düğüne gelir gibi giyinin. Makyajınız, saçınız, manikürünüz, saç sakal tıraşınız tamam olsun. Ha şort sandalet ile de gelebilirsiniz hiç sorun değil, şık olmak zorunda değilsiniz, yeter ki siyah olmasın. 

Hanımlar, takıları unutmayalım, biliyorsunuz aksesuar kırmızı çizgimdir.

Cenaze sonrası, kahve sırasında, unutulmaz ise, beraberinde likör de olacaktır, tabi ki çiko eşliğinde. Tüm salon, hep beraber şerefime bir kadeh kaldırın lütfen.

Kahvemi içerken, arkamdan çok fazla dedikodu yapmayın, güzel anılarımızdan bahsedin. Keyifli bir gün geçirin.

Size bir sır vereyim mi? 

Tabutun içinde olmayacağım. Kızıma vasiyet ettim, ölümümden sonra tıp fakültesine bırakılacağım. Benim organlarım, tek bir hastayı iyi etmek yerine, bir çok hastayı iyi edecek yeni hekimlerin yetişmesi için kullanılacak.

Böyle bir günde, kızımı ve eşimi yalnız bırakmadığınız için sizlere minnettarım. Ayaklarınıza sağlık, iyilik götürün. Umarım siyah giyinmediniz.

Hayır hayır, saçmalamayın, çılgınca bir şey yapacak değilim. 80 yaşımdan önce, böyle bir niyetim yok. Dünyada parmak atacağım çok nokta var daha.