“Oynayamayan Gelin Yerim Dar Dermiş”

“Oynayamayan gelin yerim dar dermiş” sözü yıllarca sanki kadının beceriksizliğiymiş gibi anlatıldı. Ama bazen mesele gerçekten yer darlığı değil; insana açılan alanın darlığıdır.

Bir insanın bir eve ait hissetmesi için sadece fiziksel bir yer yetmez. Sofrada sandalyesinin olması gerekir. Sesi duyulmalı, fikri sorulmalı, kahkahası yadırganmamalı. Kendini sürekli “fazlalık” gibi hissetmeden yaşayabilmeli.

Bir gelin bir evde rahatça şarkı söyleyemiyorsa, televizyon karşısında uzanamıyorsa, yanlış anlaşılmadan konuşamıyorsa… onun dünyası gerçekten bir odaya sıkışır. O zaman mesele “oynamayı bilmek” değil, özgür hissedememektir.

“Gelin için yerinin genişliği değil, etrafındaki insanların genişliği önemli.”

Çünkü insanı büyüten şey metrekare değil; anlayış, şefkat ve kabul görmektir.