İnsan kaybolduğunu hissettiğinde aslında herkes tarafından görünüyordur. Kayboluşu, diğerlerine anlattıklarından çok, yaşadığı ortama uyum sağlamak için kendisine anlattığı ve bir süre sonra da buna inanarak kabullendiği doğrularının içindedir.
Çünkü insanı aldatan başkaları değildir çoğu zaman.
Kendi zihninin, kendisi için kurduğu güvenli odalardır.
Orada her şey mantıklıdır. Her seçim haklıdır.
Her suskunluk gerekli, her vazgeçiş ise mecburidir.
Ne tuhaftır...
Başkalarını tanımak için yıllar harcarız; onların niyetlerini, karakterlerini, geçmişlerini anlamaya çalışırız.
Fakat aynı özeni kendimize göstermeyiz.
Belki de insanın en büyük korkusu
gerçekle karşılaşmak değildir.
Kendisini, gerçek sandığı haliyle kaybetmektir.
Bu yüzden insan bazen aynaya bakar;
ama gördüğü yüzü değil,
yıllardır görmeye razı olduğu hikâyeyi izler.
Ve belki de en zor yüzleşme, kendini bulmak değil...
Kendin sandığın kişiden vazgeçebilmektir.
- ERKAN ULAŞIR
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
İlk yorum için alan hazır
Bu yazı hakkındaki ilk düşünceli yorumu siz yazabilirsiniz.