Bir Piyanistin Molası
Varlığınla aram beş karış.
Tamam yokluğuma alış…
Peki ya adım?
Adım kaç kere dolanacak diline?
Adım: attığın sokaklarda,
benimle konuştuğun parklarda…
Hani yürüyüşe çıkmıştık, spor olsun diye.
Hani kollarımı sıkmıştın da,
“Bunlar yağ olmasın, emi?”
diye kızarak tembihlemiştin…
Hani ben daracık bir gömlek giymiştim de,
Mavi elbiseli bir kadından kıskanmıştın.
Adımı…
Adımı adım başı dua bilmiştin diline.
Sen şimdi alışamadım yokluğuna diyorsun da…
Adının yokluğum olduğunu nereden çıkardın?
Ben olsam, Bir Piyanist Molası derdim.
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
Yorucu bir mola sanki Hocam. Yareni hasret olmuş yolculuğun. Geçmişi demleyerek kahraman dönüşmüş bu yolculuk. Bazı molalarda yorucu olabiliyor zannımca..
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Kahra dönüşmüş sanki bu dinlence.