Aşk iki kişiliktir tek değil;
Biri sen, biri de bende ki sen.
Sen uzaklarda nefes alan hâlinle,
Ben içimde sana sarılan hâlinle ben.
Gel artık, hasret yoruldu kapımda,
Adını sayıklıyor geceler dilimde.
Bir kez başını omzuma koy yeter,
Ömrümü bırakırım avuçlarının içine.
Aşk iki kişiliktir tek değil;
Biri sen, biri de bende ki sen...
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
Bu şiir “aşk”ı iki kişiden değil, iki katmanlı bir benlikten kuruyor: dışarıdaki kişi ve içeride büyütülen kopyası. En güçlü yer tam burası: “bende ki sen”. Çünkü aslında sevilen kişi değil, onun zihinde çoğalan hali dolaşıyor satırlarda. Hasret de buna bağlanıyor zaten; gerçek kişiye değil, içte üretilen surete. Son kıta ise şiiri duygudan çıkarıp karar anına taşıyor. Aşk burada romantik bir his değil, teslimiyet eşiği. Avuç içiyle ömür değiş tokuş edilebilecek kadar yoğun. Kısa ama içi dolu bir yankı bırakıyor.
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.
Açıklamanızla güzel bir bütün olmuş.
O kadar güzel anlatmışsınız ki teşekkür ederim 🙏 aşk dediğin o değil mi zaten sen ben olunca zaten aşk oluyor . İçinde onu yaşıyorsun onu hissediyorsun hep …