Şiir

badireler aşındırır yorgun vicdanı uçurum ağzında savrulur sancı

"Sözcüklerin damladığı bir yer vardı."

Paslı ve isyankar bir solukla Çekiyorum ciğerlerime İstanbul'u...

"Her canım diyen, candan değildir."

"Bir intihar hazırlığı şehrin güneyinde."

muhabbeti severdi bunu en çok ikindi üzeri anlardık kahvehanenin önüne düşen gölgeler uzarken

Ve ben hâlâ o cümlenin sonunda bekleyen üç noktayım... Tam bitecekken yeniden başlayan.

Susarak sırtladığım bu yükü Harf harf döküyorum omuzlarımdan...

Var mıydı, var mıydı? Balığın sudan haberi var mıydı?