Şiir

Ben seni ömrüm bildim, sen bana bir misafir oldun.

Yaşıyorduk… Ama buna yaşamak denir miydi?

Adını anmam. Yine de bütün yollar sana çıkan bir sessizlik taşır.

Gönül yoruldukça

Bir kuş geçti içimden, kanadı değil, gölgesi yoruldu.

Dolunay adsız hikâyemizin sessiz şahidi oldu Ve hikâyemiz nihayet bir isim buldu Biz.

Ne zaman idrak edilir, inkar edilen hakikat

"Bir yerdesin, nerdesin? Şeker taneleri sen misin?" Henüz tanışmadığın birini her gece uhrevice özlemek ve onun kokusunu şeker tanelerinde aramak mümkün müdür? Aynı patlamadan kopup ayrı düşmüş iki parçacığın şiiri.