Şiir

Ve ben, ne açan çiçeğiyim onun ne de dökülen yaprağı. Sadece geçip giderken bıraktığı o tarif edilemez kokuyum.

Yaşamak Kendi suskunluğunun altında Her saniye ezilmektir...

İlk Şiir

Kadın tutuyorum ışığın vücudumu emen yerine Taze karanlığım ses susuyor, olmamış hayal

Ah be amcam, seni rüyamda görmek ne güzel, ne kadar şanslıyım. Bana hediyeyle geliyorsun, beni mutlu ediyorsun. Benim yüreğimi biliyorsun. Nasıl bir yürektin sen. İçten ve samimi. Allah senin gönlünü oralarda hoş tutsun.

" Bir avuç toprak, bir kalp kadar ağır", Bir ismin yankısı kadar uzun yalnızlık Ama bilirim....

Bize verilmiş hayat nimetini, modaya ayak uydurarak tüketmemeli...