Yazılar

Bazı yürekler terazi gibidir.

O akşamüstü ben...

Meydanı Boş Konuşanlara Bırakmayacağız!

TEVİL ETMENİN TEHLİKESİ

Haddini bilmeyenin sonu hazin olur!

Son damla

Sahnede ışıklar söndü, perde kapandı; ama ben hâlâ o bitmeyen bekleyişin nöbetindeyim. Tıpkı Nazım’ın Piraye’si gibi; mağrur, derinden ve sessizce...

İnsanın zamanla nasıl sessizce değiştiğini, kalabalıkların içinde bile neden yalnız hissettiğini ve yıllarca dışarıda aradığı huzurun aslında kendi içinde saklı olduğunu anlatan yalnızlık, kimlik kaybı, geçmiş, içsel çöküş ve kendini bulma üzerine derin, varoluşçu ve psikolojik bir metin.

Tüm sevdiklerimizle nice bereketli bayramlara!