Yazılar

Ve insan, En çok da kendini kaybetmenin Bedelini ödermiş…

Bir çay ince belliye içinde sen olsun

Ruhu savrulmuş mavilerde

Ben seni sözlerimle değil, suskunluğumla bekledim.

Herkes bir yerlere yetişiyor, bu kesin.

Aslında çok üzgünüm,/ Ve yalnız olmaktan çok daha kötü.

İnsanlar değişmekten çok, değişiyormuş gibi görünmek istiyor.

“Masadaki yüzler eriyip giderken, ben içimin en şeffaf rengini giyinmek istiyordum..."