Yazılar

Bıraktım kendimi

çocukluğumun travması

Bu defter, ne yaparsa hayatını daha anlamlı kılardı?

Hep koş yarınlara. İçindeki ateş sönmesin.

Kendi kanının tadına bir kez alıştığında, sıradan bir hayata dönemezsin. Mith, geçmişini ateşe vermek için zihninin en karanlık yerine çekilir. Ancak orada onu renksiz kendi silüeti beklemektedir. Sahi, serumu söküp kaçtığın o kâbus bitti mi; yoksa içeriden kilitlediğin kapıyı hâlâ sen mi tutuyorsun

Annemin sustuğu dualar kadar yorgundum, çayın buharında kaybolan bir yüz gibi. Kimse anlamadı; bazı insanlar ağlamaz, yalnızca içindeki evi sessizce boşaltır.

Başlıksız

YOK YOK BURADA YÜREMEZ.