Yazılar

Bir Rüya: Yaratıcılık

Aslında şimdi, bu gece gece uyanışlarımın bir hayra alamet olup olmadığını da bilmiyorum. Eskiden olsa bunu yaklaşan bir ölümün son hatıraları diye adlandırırdım. İnsan gençken her şeyi isimlendirmeye çalışıyor. Bilmediği şeyleri korkuyla, korktuğu şeyleri de kesinlikle açıklamaya çalışıyor.

Bir gece insan kendine dönüp bakar ve fark eder ki, hayat boyunca başkalarını, hayalleri ve ihtimalleri kovalarken aslında kendisinden uzaklaşmıştır.

ÖNSÖZ Her hikâye bir yolculuk taşır. Bazıları bir sona ulaşır, bazıları ise yeni yolların kapısını aralar. İSWAYHOUT: Köprü, yalnızca tek bir olayın değil; düşüncelerin, seçimlerin ve birbirine dokunan hayatların izlerini taşıyan bir anlatıdır. Bu evrende hiçbir detay tamamen kaybolmaz.

Yazmak ne anlama geliyor sizin için? İçindeki fırtınaları, beynindeki soru işaretlerini, kalbindeki sızıyı, göğsündeki kırgınlığı, karnındaki sancıyı kelimelere dökebilmek ne kadar zor… en azından benim için.

Bazı yürekler terazi gibidir.

Sahnede ışıklar söndü, perde kapandı; ama ben hâlâ o bitmeyen bekleyişin nöbetindeyim. Tıpkı Nazım’ın Piraye’si gibi; mağrur, derinden ve sessizce...

İnsanın zamanla nasıl sessizce değiştiğini, kalabalıkların içinde bile neden yalnız hissettiğini ve yıllarca dışarıda aradığı huzurun aslında kendi içinde saklı olduğunu anlatan yalnızlık, kimlik kaybı, geçmiş, içsel çöküş ve kendini bulma üzerine derin, varoluşçu ve psikolojik bir metin.

Ben senin kurbanın oldum, İçimde sustu bütün umutlarım. Fazla söze ne gerek artık, Sessizliğe gömüldü hayallerim.