Yazılar

Duyuyor ama duyduğu yerden dinlemiyor…✍️

Mâzi derler adına, kimine kahır kimine kahkaha.

Soruyorum şimdi: Bu hıçkırarak yağan gökyüzü mü, yoksa kalplere sığmayarak taşan, duvarları yıkan o çaresiz özlemler mi?

Bu yazı, geçmişiyle konuşurken kendine yabancılaşan herkes için yazıldı.

Ay ışığı düşmese de usulca bekler bazı gemiler, Çünkü her yol haritayla değil, umutla çizilir. En karanlık denizlerde bile insan dağılmadan öğrenir; Bazı kavuşmalar varmakla değil, beklemekle gelir.

YOL HARİTASI: Kendi Nefesinde Var Olmak

Şimdi sor kendine, sen hangisisin? Hayatı şekillendiren mi, yoksa hayatın şekillendirdiği mi?

bır kadın aynada kendisiyle yüzleşir ve gördüğü kişinin aslında içindeki yorgun, bastırılmış hali olduğunu fark eder. Babasının öğrettiği ama nasıl yapılacağını hiç açıklamadığı “güçlü olma” baskısı, onun içinde sürekli konuşan bir iç sese dönüşmüştür.

Tavsiye istemek akıllılıktır, ama doğru kişiden almak bilgeliktir. Bu deneme, samimi bir dille bilgelik, farkındalık ve içsel rehberlik üzerine düşünmeye davet ediyor.