Yazılar

Çarşının son kovboyu Hikmet hüzünlü bir hikayenin en sert oyunu

"Bilmezsin kimleri üzer, kimleri incitirsin."

Bin bir emekle süslemiştim güvertemi. Bir fırtınada karaya vurdu, kimse görmedi.

Kelime dizileri, aslında birbirini yok etmek için yaratıldı. İlk cümlede kurulan görkemli bina, son cümlede yerle bir oluyor. Bir anlam arıyorsan, yerinde yeller esen bir kütüphanenin küllerini karıştırıyorsun demektir.

Sen benim herseyimdin….

Şimdi hangi aynaya baksam Yüzümden biraz sen eksiliyorsun. Ve ben her gece, Kaybolan bir yıldızın ardından yürür gibi, Adını karanlığa bırakıyorum.

Begonviller miydi? Geceyi kokusuyla saran, Yoksa saçlarından düşen O yorgun yaz mıydı?

Bazı yürekler terazi gibidir.

Son damla