Şiir

Şehir sukuta varmış ya, mücbir hâldendir.

Ve her defasında, Sana yeniden âşık olmaktır mutluluk

Bir annenin yavrularına yetememenin acısı...

İçimde sönmüş bir şehir var; dışarıdan her şey normal görünse de ben içten içe kaybolmuş, yorgun ve durgun bir haldeyim. Ne dinlenmek ne de zaman bu hissi değiştirebiliyor, sadece içimde sessizce dağılan bir dünya taşıyorum.

Dünya yurdudur yutkunmaların

Zulüm eden zaman olur bazen insana, insan ise ayak uyduramaz zaman...

Ve insan, En çok da kendini kaybetmenin Bedelini ödermiş…