Yazılar

Bir yol düştü içime, sessiz ve uzun, Yarım kalmış mevsimler yürüdü peşimden. Bıraktım taşımaktan yorulduğum göğü, Kendime varmak için çıktım kendimden.

Ben senin kurbanın oldum, İçimde sustu bütün umutlarım. Fazla söze ne gerek artık, Sessizliğe gömüldü hayallerim.

Bu şiir, hiç yaşanmamış ama hissedilmiş bir aşkı anlatıyor. İki kişinin yollarının kesişmesine rağmen gerçek bir “biz” olamaması, söylenmeyen sözler ve gerçekleşmeyen yakınlıklar üzerinden işleniyor.

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı özelinde, çocuklara ithaf edilmiş bir yazı.