Yazılar

St. Petersburg’un ağır sisi altında, aynı kapının ardında sıkışıp kalmış üç sessizlik... Hafızamız elinde çekiçle beklerken, dışarı kaçmak bir ilüzyondan ibaret. Ruhun o en karanlık, en kırılgan köşesinde beliren tek bir soru: Bir veda mı, yoksa demlenen bir teselli mi? İnsan kaç kerede kendi olur?

Hayatın vadedilmemiş bir kiralık daireden ibaret olduğunu hatırlatan ölümün gölgesinde, masumiyetini kaybetmiş bir dünyada kendi karanlığına kucak açarak motorunu gün doğumuna doğru süren yalnız bir ruhun içsel ve felsefi hesaplaşması.