Yazılar

Ruhunun sesini kaybetmek istemeyen bir insanların hakikat, ahlâk ve sığınak arayışında bıraktığı sessiz izlerin harflere dönüşmüş hâlidir.

Ne bir rüzgâr koptu, ne gök başka renge döndü, Yalnız içimde eksik duran bir mevsim tamamlandı. Bazı gelişler kapıdan değil, insanın kaderinden olur; Bugün bana Umay geldi, sessizlik bile çoğaldı.

Sonun başlangıcı...

Evreni bir cetvel, hayatı da kusursuz bir sebep-sonuç ilişkisi zannediyoruz.

Mutluluk hakkında bir deneme

​"Herkesin birbirine benzediği, kimsenin sorgulamadığı bir yerde; düşünen insan kendi ülkesinde sürgündür."

Bu yüzden hiçbir zaman "deli" sözcüğünü rahat telaffuz edemedim.

Her gün aynı duyguyla uyanmıyoruz. Bazen içimiz coşkuyla taşıyor, bazen söyleyeceklerimiz boğazımızda düğümleniyor. Kimi gün hayatın karşısına dimdik bir ünlem gibi çıkıyoruz, kimi gün ise üç noktanın belirsizliğinde …

Gel seninle kütüphanede buluşalım