Mum

Titrek bir mum ışığı

odanın tek sabrı.

Ayna karşısında durdu kadın

gözleri ağlamaktan değil,

susmaktan kızarmıştı.

Eline aldığı ruj,

bir yarayı kapatır gibi titredi

Her dokunuş,

"iyiymiş" gibi yapmanın sessiz

provasıydı.

Ayna ona bakıyordu,

ama tanımıyordu.

Çünkü o yüz,

biraz önce ağlamıştı;

simdi güçlü görünmeye

çalışıyordu.

Kirpiklerinin ucunda

söylenmemiş cümleler vardı.

Sürme,geceden kalma bir sır

gibi aktı,

yanaklarında durmadı

hiçbir şey durmuyordu zaten.

Kadın kendine baktı ve

fısıldadı :

"Bu da geçer."

Ama aynanın bildiği başka bir

şey vardı :

Bazı geceler geçmez,

sadece makyajla örtülür.

Mum biraz daha titredi.

Kadın gülümsedi.

Ve dışarı çıkmadan önce

en çok acıyan yerini

en güzel renkle kapattı.

SELİN KORKMAZ