Lotus Gibi

Çamurun içinden doğdum

kimse görmedi ilk köklerimi,

karanlıkta öğrenilir çünkü

nasıl tutunulur hayata.

Bir bataklıkta yaşadım,

sular ağırdı,

sessizlik kirliydi,

ellerim hep ıslaktı.

Ama bak

tek bir yaprağıma bile

leke sürtmedim.

Çünkü ben

kirlenmemeyi değil,

kirin içinden

temiz kalmayı öğrendim.

Güneşe uzandım

hesap sormadan geçmişe,

ve açtım kendimi

kimse alkışlamasa da.

Lotus gibiyim biliyor musun,

çamuru tanırım

ama ona ait değilim.