Labirentten Çıkış
Merdiven boşluğunda
asılı kaldı sesim.
Bağırdım, bağırdım, bağırdım.
Bir kâğıt kesiği gibi
acıydı yankısı…
Olur, dedim.
Olmadı.
Olmamış meğer…
Kimse duymamış.
Cam kırıntıları serilmişti yola;
her atılan adımda
biraz daha parça parça…
“Sesimi duyan var mı?” dedim.
Sessiz bir sinema oynuyordu dünya.
Labirent uzuyordu içimde,
duvarlarını suskunluk örüyordu.
Yine de yürüdüm.
Kanayan avuçlarımla
güneşe çıkmak için.
İnsanlar bana bakıyordu,
ya da ben öyle sanıyordum…
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
Yüreğine sağlık canım 🥰
Yanıt yaz
Yanıt yazmak için giriş yapın.