Akşam, cebime unutulmuş bir deniz bıraktı.
Ellerim tuz koktu,
kimse anlamadı.
Bir kuş geçti içimden,
kanadı değil,
gölgesi yoruldu.
Adını anmadım.
Bazı kelimeler söylenince eksilir.
Ben sustum;
gece, yüzüme siyah bir pencere astı.
Şimdi kendime doğru yürüyorum.
Yol değil bu;
içimde usulca yer değiştiren
bir gökyüzü.
Tartışma
Yorumlar
Yoruma katılın
Yorum yazmak için hesabınıza giriş yapın veya yeni bir hesap oluşturun.
İlk yorum için alan hazır
Bu yazı hakkındaki ilk düşünceli yorumu siz yazabilirsiniz.