Karanlıktan Sonra

Gece ne kadar uzun sürerse sürsün,
bir yerden ince bir ışık sızar insanın içine.
Kırılmış dallar bile baharda yeşerirken,
neden umudu eksik olsun ki kalbinin?

Bir gün gelir, susan rüzgâr yeniden konuşur,
küsen yollar yeniden eve çıkar.
Ve sen, yorgun sandığın ruhunun içinde
koca bir gökyüzü taşıdığını anlarsın.

Belki bugün biraz eksiksin,
belki omuzlarında ağır bir dünya var.
Ama unutma;
en güçlü yıldızlar
en karanlık gecelerde görünürler.

Tutun hayata…
Çünkü bazen sadece bir sabah,
bir bakış,
bir güzel haber değiştirir insanı.
Ve umut dediğin şey,
tam her şey bitti sanırken
sessizce yeniden başlamaktır.