Kalbimin Sığınağı

Gözlerim ağlıyor kalbimin sığınağında

Gözyaşlarım Nisan yağmurları gibi

Bir yağar bir Güneş açar sonsuzluğun koynunda

Ufukta bir rüzgar eser

Her bir parçayı bir yere savurur

Pişmanlıklarım kalbimde yüreğimin en derininde

Acılarım tonlarca ağırlıkta zihnin isyan eder gibi

Ellerin seni arıyor sensiz ellerim soğuk ve çaresiz

Nefesim titriyor bağrımda

Kelimelerim kırık dökük

Buz gibi hissediyorum kalbimin her notasında

Gölgem peşimden geliyor

Senli vakitlerde bu şehirden kalkan bir gemi güneşe doğru yelken açar

Sensizligim içler acısı

Nereye gidersem gideyim peşindesin

Bir sessizlik dönüşü avaz avaz çığlıkların içinden güller geçer

Gözlerinin mavisinde huzur bulsam

Bana hayatımıın resmini yapmayı öğretir misin sevgilim