Ağır

Ne zaman gülsem, biri eksilirdi içimden

Rüzgar, saçlarıma dua gibi dokunur

O vakit geceye karışırdım...

Babamı bulurdum bazen gökyüzünün çizgisinde

Adını anmadan, susarak anlarım

Bir yıldız kayar, ben dilek tutmam

Çünkü dileklerim bile yetimdir

Kendime konuşurum sonra,

Kendi sesim bile yabancı gelir.

" Bir avuç toprak, bir kalp kadar ağır",

Bir ismin yankısı kadar uzun yalnızlık

Ama bilirim....