Şiir

Bıraktım kendimi

Hep koş yarınlara. İçindeki ateş sönmesin.

Annemin sustuğu dualar kadar yorgundum, çayın buharında kaybolan bir yüz gibi. Kimse anlamadı; bazı insanlar ağlamaz, yalnızca içindeki evi sessizce boşaltır.

Olmadı...

Asıl hayat, Cesaret ettiği gün başlayacaktı.

ŞİMDİ'NİN HAKKINI VERENLERE...

Şimdi içimde küçük bir kütüphane var;raflarında yarım kalmış insanlar,kapağı güzel diye aldığım hayal kırıklıklarıve bir daha okumam dediğim hâldegeceleri gizlice açtığım birkaç eski yara.